این وبلاگ تا سال دیگر پس از کنکور تعطیل می باشد .

دوستان اگر امری با بنده بود از طریق ایمیل یا یاهو آیدی اقدام کنید لطفا .

اگه کسی می تونه و می خواد که این وبلاگ رو تو این مدت یکساله آپ کنه اظهار آمادگی کنه

ان شا الله سال دیگه با خیالی راحت ادمه می دم .

خداحافظ

دلم واسه همتون تنگ میشه .  

           اضطراب هاي بزرگ

                               غم هاي ارجمند

                                                و حيرت هاي عظيم را

                                                                           به روحم عطا كن

                          و لذت ها را

                                    به بندگان حقيرت ببخش

                                                                و دردهاي عزيز بر جانم ريز

                                                                          " دكتر علي شريعتي" 

امروز

              دو سال

                             از

                                    آن

                                              روز

                                                         گذشت ..

تولد دو سالگی وبلاگ مبارک

هرچند هرازگاهي براي فراغت دست از اين فكر مشغولي ها مي شويد و بر كناره ي ذهن زيبا بينش آرام مي نشيند و به لذت ها فكر مي كند . اما اين ها نيز دردي را دوا نمي كند . و براي هرچه دورترشدن از اين دردها ٬ همان فكرمشغولي ها به شراب و افيون و مواد مخدر روي مي آورد كه آن هم نيز پس از مدتي خماري دردي فزون تر بر پيكره ي وجود بشر ناتوان بر جاي مي گذارد .

و روزها هم چنان مي گذرد . بشر هم چنان مي زيد . و اكسيژن همچنان مصرف مي شود .

اما اين دردهاي فراموش نشدني هميشه و تا ابد در كالبد بشر اشرف مخلوقات زبانه مي كشد و بشر هم چنان سعر در فراموش كردن و گذشتن از آن ها را دارد كه اين ناشندني است . شايد براي مدتي اما براي هميشه ٬ هرگز .

 بسان آتش زير خاكستر است كه هر لحظه در صدد است جانش را بگيرد كه اين هم آرزوي فلبي بشر است .

اما اين مصائب تنها براي گروهي است كه تعداد اكسيژن هايي را كه مي سوزانند يادداشت مي كنند.

فكر مي كنند و رنج مي كشند . از همان اول هم مهر بدطالعي بر پيشاني زخم خورده اش خودنمايي  مي كرد .

اما گروه ديگر احتمالا آن هايي هستند كه هميشه يا اكثراوقات خوابند و وقت بيداري نيز مي خوابند .

اينان خوش روزان فارغند .

مي زيند ٬ زاد و ولد مي كنند ٬ اكسيژن هدر مي دهند و به هيچ بهانه اي براي فراموش كردن و از ياد بردن دردها و رنج هاي زندگاني نياز ندارند . زيرا اصلا دردي ندارند يعني چيزي از رنج نمي دانند كه بخواهند فراموشش كنند . درواقع خود درد اند ٬ خود رنجند ٬ خود لكه ي ننگ اقوام بشري . اصلا بشر حيواني وحشي و متفكر است كه اگر همان دسته ي اول هم نبودند الان كارش بيش تر از اين ها بيخ پيدا مي كرد.

اما بيدار بودن و نخوابيدن با متفكر بودن فرق دارد . شايد بيداران متفكر باشند اما لزوما متفكران بيدار نيستند . اين است كه در زندگي بشري دردهايي هست كه مثل خوره روح را آهسته در انزوا مي خورد و مي تراشد . و اين هم فقط براي عده اي ملموس است .

در پايان ٬  تنها احمق ها مي توانند از زندگي لذت ببرند .

                                                                           ـشكسپيرـ

   منزلگاه ورود

                          تا

                                   سرآغاز خروج

                                                           تنها

                                                                         یک نیم فاصله است . . .

                                                                                                  بیدار باش .... !